بزرگان دین پیش از آنکه دیگران را نصیحت کنند، نخست خود را به محاسبه و مراقبت مینشاندند.
شب که فرا میرسید، عالم ربّانی شیخ جعفر کاشفالغطاء (ره) هنگام خوابیدن به محاسبهٔ نفس خویش میپرداخت و گاهی خطاب به خویشتن میگفت: «در کودکی تو را «جُعَیفَر» (جعفر کوچولو) میگفتند؛ سپس «جعفر» شدی، و پس از آن «شیخ جعفر»، و سپس «شیخالاسلام».»
«پس تا کی خدا را معصیت میکنی و این نعمت را سپاس نمیگویی؟»
بدینگونه، ایشان نمیگذاشت ذرهای تکبر و خودبرتربینی در وجودش پیدا شود.
منبع: اعیان الشیعه، ج۴، ص۱۰۱
نظر شما